సినిమా కన్నా పుస్తకం ఎప్పుడూ గొప్పదే. రెండూ చెప్పేవి కథలే అయినామన ఇమాజినేషన్ ని పుస్తకం ట్రిగర్ చేసినట్టు సినిమా చెయ్యలేదు. ‘కాలనీ పిట్టగోడ మీద నలుగురు పిల్లలు కూర్చున్నార’ని చదివినప్పుడు చిన్నప్పటి కాలనీనో పార్కునో మనకి తెలిసిన పిట్టగోడనో మన మెదడు మనకి అందిచ్చేస్తుంది విజువలైజ్ చేస్కోమని. ఆ పిట్టగోడ రంగు, ఎత్తు, అదెక్కినప్పుడు మనం పడిన కష్టం, దాని మీదనుంచి చిన్నప్పుడు పడిపోయిన కిరణ్ గాడి దెబ్బలు, అన్నీ అందిస్తుంది మన మమరీ. సినిమాలో డైరెక్టర్ మెమరీలో ఉన్న పిట్టగోడని ఎదురుగా