1977 ఏప్రిల్ 25.
బ్యాంక్ ఆఫీసర్ గా సెలెక్ట్ అయ్యి మద్రాస్ బీచ్ రోడ్ లో ఉన్న ట్రైనింగ్ కాలేజీ లోకి అడుగు పెట్టా.
మనకు టక్ చేయటం అలవాటు లేదు.అందరూ టిప్ టాప్ గా ఉన్నారు. దేశం నలుమూలల నుండి,మొదటి 30 రాంకర్లతో ఫస్ట్ బ్యాచ్.. నేను గారిది 9 రాంక్. మద్రాస్ విల్లివక్కంలో నా యూనివర్సిటీ లో సీనియర్ రామకృష్ణ ఫామిలీ తో ఉండేవారు.ఆయన ఇంట్లోనే మకాం. యూనివర్సిటీ నుండి ఆయన్ని నేను మామాజి అనే పిలేచేవాడిని. (ఆ ముచ్చట మరొక్కప్పుడు).
రోజు 49 బస్ అనుకుంటా ఎక్కటం బీచ్ రోడ్ లో దిగటం.మధ్యాన్నం తంబుచెట్టి స్ట్రీట్ లో హోటల్ భోజనం. ఆ వచ్చిన బ్యాచ్ లో నాతో బాటు విజయవాడ ఇంటర్వ్యూ లో పరిచయమైనఅమ్మాయి (తనది మొదటి రాంక్ ) కూడా ఉంది. ట్రైనింగ్ చాలా సీరియస్ గా ఉండేది. ఆ 30 మందిలో, సౌత్ నుండి 18, నార్త్ నుండి 12 మంది ఉండేవారు. 8 గురు అమ్మాయిలు ఉండేవారు. ట్రైనింగ్ లో అందరూ మహా చురుకు గా ఉండేవారు. కాఫీ బ్రేకుల్లో మెల్ల మెల్ల గా స్నేహితులయ్యారు.
అందులో మద్రాస్ లో ఉంటున్న అమ్మాయి నిండు చూలాలు.
ఆ అమ్మాయి మూవ్మెంట్స్ మెల్లగా ఉండేవి.అందరూ గబ గబ పనులు చక్కబెడుతుంటే తను వెనక బడి పోయేది.మొదటి రెండు రోజులు చూసాను. ఇక నేను నా చైర్ ను తన పక్కన వేసుకొని కూర్చున్నా. అందరూ వెళ్ళి పోతున్నా, నేను తనతో మెల్లగా వెళ్ళటం,తనకు ఏదైనా కావాలంటే నేను fetch చేయటం,వాటర్ బాటిల్ నింపి పట్టటం లాంటి చిన్ని చిన్ని పనులు చేసేవాడిని. బయటకు కాఫీ కి వెళ్ళాలంటే అందరూ గబ గబ వెళ్ళేవాళ్ళు. నేను మెల్లగా తనతో వెళ్ళేవాడిని.
ఇలా 4 వారాలు గడిచాయి.
ఇంకో రెండు రోజుల్లో ట్రైనింగ్ ముగుస్తుందనగా ఆ అమ్మాయి నన్ను ఇంటికి డిన్నర్ కు పిలిచి భర్త,అత్త మామలు,ఆడపడుచు లను పరిచయం చేసి,వాళ్ళతో డిన్నర్ అయ్యాక నాకు ఓ పార్కర్ పెన్ గిఫ్ట్ ఇచ్చింది.
లాస్ట్ రోజు ,అందరూ బై బై చెప్పుకుంటుంటే,తను నాదగ్గరకు వచ్చి నాకు షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి, గౌస్,నాకు నీలాంటి అబ్బాయి పుట్టాలని రోజు దేవుణ్ణి ప్రార్థిస్తున్నా” అని చెప్పింది. నా కళ్ళు తడి అయ్యాయి.
A finest compliment!
కదా?
