ట్విట్టూరి లో ఉన్న పిల్లల్లా తుర్రు మంటే అమెరికా వెళ్ళే ఉద్యోగాలు కావు మావి.

2006 మే. న్యూయర్క్ sugar week కు నన్ను తీసుకొని వెళ్ళమని మా ఓనర్ నా బాసు కు చెప్పారు. అప్పుడే నేను షుగర్ ఫ్యూచర్స్ డిపార్ట్మెంట్ కు ట్రాన్స్ఫర్ అయ్యాను. నన్ను అంతర్జాతీయ షుగర్ ఫ్యూచర్స్ బ్రోకర్స్ కు పరిచయం చేయాలని ఐడియా. రిటర్న్ ట్రిప్ లో ఓ arbitration బ్రీఫింగ్ లండన్ లో లాయర్లతో ఫిట్ చేశాడు బాసు.

సరే, పదమూడు గంటల ప్రయాణం కదా, ఎకానమీ ఎలా వెళ్తావు అని బిజినెస్ క్లాసు కు పర్మిట్ చేసాడు. తనేమో ఫస్ట్ క్లాసు లో.

నేను ఎమిరేట్స్ బిజినెస్ క్లాసు లో సెటిల్ అయ్యి, ఒక చిన్న కునుకు తీసా.నా భుజాన్ని ఎవరో కుదుపుతున్నారు. గబుక్కున కళ్ళు తెరిచా. బాసు డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకొని,ఎమిరేట్స్ వాళ్ళ ట్రాక్ ప్యాంటు/టీ షర్టు వేసుకొని ఉన్నాడు. పడుకొంటున్నావా? చాల టైం ఉంది కదా arbitration ఫైల్స్ అవీ ప్రశాంతం గా చదువు అని చెప్పి వెళ్లి పోయాడు. నేను అబ్బా అని మూలిగి, తెచ్చుకున్న ఆరు ఫైల్స్ రెండు దఫాలుగా తిరగేసా. మొత్తానికి మధ్య మధ్య లో వచ్చి యోగ క్షేమాలు ( పడుకోన్నానా లేదా ??) చూసి వెళ్ళాడు.

JFK లో దిగాము. చూడగానే నాకు అంతా ఇంప్రెసివ్ గా అనిపించలేదు. అసలు దుబాయ్ ఎయిర్పోర్ట్ సుపీరియర్. బాసు +నేను బయటపడ్డాం. బయట ఎమిరేట్స్ కాంప్లిమెంటరీ కార్లు సిద్దం. నాకేమో MERC, బాసు కేమో బెంట్లీ. వెళ్ళేది ఒకే హోటల్ కి కదా, బెంట్లీ లో వెళ్దాం అని వేరే కారుని అక్కరలేదని Manhattan కు బయలుదేరాం.

గంటన్నర తర్వాత హోటల్ waldrof astoria చేరుకున్నాం. It’s a very famous hotel with history of royalty and presidents of nations signing treaties etc.. నాకు ఒక వింగ్ లో suit, బాసు కు ఇంకో వింగ్ లో suit. బాసు నాతో, తొందరగా రెడీ అవ్వు. ఫస్ట్ మీటింగ్ 45 నిమిషాల్లో అని చెప్పాడు. నేను నా లగేజ్ తీసుకుంటున్నప్పుడు అక్కడి వియత్నాం పోర్టర్, దారి మరిచి పోతారు, నాతో రండి అని దారి చూపిస్తూ suit లో నన్ను తీసుకొచ్చి టిప్ తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు.40 నిమిషాల తర్వాత క్రిందకు వెళ్ళాను. It’s a huge property. నాలుగు వైపులా నుండి ఎంట్రన్స్. నాలుగు వైపులా పెద్ద పెద్ద రోడ్లు.ఫెంటాస్టిక్ లొకేషన్ .. సరిగ్గా 45 నిమిషాలకు మీటింగ్ స్టార్ట్. లాబీ లో హలో హాయ్ చెప్పుకుంటూ 2 మీటింగ్లు ముగించుకొని బయట ఉన్న ఏదో చైనీస్ తిని లోపకి వచ్చి రేపు 9 గంటలకు రెడీ అయ్యి కిందకు వచ్చేయి అని చెప్పి తన suit కు వెళ్లి పోయాడు. నేను సూటు బూటు మార్చుకొని లుంగీ ట్ షర్టు వేసుకొని ఏదో పరధ్యానం గా అలోచిస్తూ suit బయటకు వచ్చాను. అప్పుడు డోర్ పడిపొయింది. Access కార్డు లోపల ఉండిపోయింది. హేండిల్ ను నేను రెండు మూడు సార్లు కదిపాను. అంతే ఈలలు వేస్కొంటూ,ఇద్దరు ఆజాన బాహులు(సెక్యూరిటీ నల్ల వాళ్ళు)రెండు కుక్కలతో పరిగెత్తుకొని వచ్చి నన్ను చుట్టు ముట్టేసారు.

నేను కంగారు పడ్డా. నువ్వు డోర్ హేండిల్ ను ఎందుకు ట్రై చేస్తున్నావు. అసలు నువ్వు ఎవరూ? అని ప్రశ్నలు. ఓపిగ్గా చెప్పాను.. నా ఫింగర్ ప్రింట్స్ ఒక handheld పై తీసుకొని, రిసెప్షన్ తో వాకీ టాకీ లో మాట్లాడి ఫ్లోర్ supervisor కార్డు గీకి చేసి suit ఓపెన్ చేసాడు. అమ్మయ్య అనుకొన్నా.. అప్పుడు వాడిని అడిగా- ఎందుకు ఇంత హడావుడి అని? మీరు చూడలేదా? మీ పక్క రూమ్ లో ఒక చిన్న ఆఫ్రికన్ దేశపు ప్రెసిడెంట్ ఉన్నారు.. వాళ్ళు ఆయన బాడీ గార్డ్స్. కాబట్టి ఈ ఫ్లోర్ లో ఎక్కువ సెక్యూరిటీ అని సెలవిచ్చాడు.

అ తర్వాతి 5 రోజులు భయంకరమైన బిజీ . మీటింగు లే మీటింగులు.- ట్రేడర్ లు/బ్యాంకర్ లు/కాన్ఫరెన్స్ పేపర్లు/ బాస్ presentation వగైరా…

ఒక సారి మోర్గాన్ స్టాన్లీ షుగర్ డెస్క్ హెడ్ తో లంచ్. పక్కన ఏదో రెస్టారెంట్ కు వెళ్ళాం, అతను steak మీడియం rare ఆర్డర్ ఇచ్చాడు. మెనూ లో నేను తినదగ్గది కనబడలేదు, నా బాస్ కాఫీ చాలు అని ఊరుకున్నాడు. నేను ఆనియన్ రింగ్స్ చెప్పాను. వాడు సర్వ్ చేసిన పోర్షన్ ఒక కిలో కంటే ఎక్కువ గా ఉన్నాయి. మా గెస్ట్ steak ఒక కిలో ఉంటుంది. వామ్మో..ఇంత సైజా అని నోరు వెళ్ళ బెట్టా.

ఆ మర్నాడు వెతికి వెతికి ఇండియన్ రెస్టారంట్ ని పట్టుకొని దాల్ తడక,భెండి ఫ్రీ -తందూరీ రోటి తిని బ్రేవ్ మని త్రేన్పు వచ్చిన తర్వాత కాని ఆత్మా రాముడు శాంత పడలేదు.

నెక్స్ట్ డే GALA డిన్నర్.

డ్రెస్ కోడ్: gents : TUX లేడీస్: Black Gown ..

బాసు:: మొహిద్దిన్ జీ, మీ tux ఎక్కడ అన్నాడు.

నేను: నాకు tux లేదు అన్నాను.

బా: సరే మీరు వెళ్లి concierge ను అడగండి .ఎక్కడ దొరుకుతుందో చెప్తాడు. అన్నాడు.

వాడిని అడిగితే, వాడు అడ్రస్ ఇచ్చాడు.

నేను నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను..

అక్కడ ఓ 50 మంది ఉన్నారు లైన్ లో. ఇంతకు అది రెంటల్ షాప్. వాళ్ళు చాలా చురుకు గా పని చేస్తున్నారు. పది నిమిషాల్లో నా టర్న్ వచ్చింది. Tux/Cummerband/ఫ్రిల్ షర్టు వేసుకొని చూసా. టైలర్ కొన్ని మార్పులు నోట్ చేసుకొని హోటల్ కు పంపుతానని రూమ్ నెంబర్ తీసుకొని $150 ఛార్జ్ చేసాడు (ఒక రోజు కోసం). సమర్పించుకొని హోటల్ కి వచ్చాను.

ఆ రోజు NYMEX కు వెళ్లి జూలై షుగర్ ఫ్యూచర్స్ ఓపెనింగ్ సెషన్ కు బెల్లు కొట్టాము. Felt thrilled.

మొదటి సారి TUX తో డిన్నర్ ఈవెంట్. స్పీకర్స్ పోడియం దగ్గర గా ఉన్న కార్గిల్ టేబుల్ వాళ్ళు నన్ను లాక్కుపోయారు. షుగర్ ట్రేడ్ లో మాది పెద్ద కంపెనీ కదా..అందరూ తమ తమ టేబుల్స్ దగ్గరకు రమ్మని పోరు.

ఫిక్స్డ్ మెనూ. చదివితే తినగలిగేది నిల్లు. సరే తర్వాత చూద్దాం అని కబుర్ల లో పడ్డా. టేబుల్ చుట్టూ 10 మంది. అందరూ పానీయాలు స్టార్ట్ చేసారు. నేను కోక్ అన్నా.బేరర్ వచ్చి టిన్ నా మొహన కొట్టి పోయాడు.

ఇంతలో ఒకతను పందెం కాద్దామా అని అడిగాడు . ఏమిటంటే ఫలానా స్పీకర్ ఎన్ని నిమిషాలు మాట్లాడుతాడని? ఒక హాట్షాట్ స్పీకర్ పై బెట్ . ఫస్ట్ టైం లైఫ్ లో డబ్బు పెట్టి పందెం కాయటం. సరే అని 10 డాలర్లు టేబుల్ పై వేసి.. 12 నిముషాలు కంటే తక్కువ గా మాట్లాడుతాడని చెప్పా. Interestingly 11 నిమిషాల్లో ముగించాడు. $ 90 గెలుచుకొన్నా..

డిన్నర్ స్టార్ట్ అయింది. నేను బేరర్ ని పిలిచి వెజ్ తెమ్మన్నా . వాడు వింతగా చూసి, ఏదో పాలక్ లాంటిది 4 ఆకులు, ఒక కారట్ ఉడక బెట్టింది తేచ్చాడు. కక్కలేక తినలేక ఇబ్బంది పడ్డాను.

ఆ 5 రోజులు 2 km దూరం లో ఉన్న empire state bldg ను కూడా చూడలేక పోయా.. అంతలా మీటింగ్ లు ఫిట్ చేసాడు బాసు. దుర్మార్గుడు అవన్నీ ఎప్పుడో చూసేసాడు.

పొద్దున్నే లేచి మూట ముల్లె సర్దుకొని లండన్ వెళ్ళాలి కదా , La Guardia airport కు పయనమయ్యా.. హోటల్ కు బై చెప్పి.

Check ఇన్ చేసాను..Business class AA.

పొద్దున్నే కదా ..ఏదైనా తిందాం అని వెయిటింగ్ ప్లేస్ దగ్గర గా ఉన్న స్మూతీ కౌంటర్ కి వెళ్ళాను. 2 నిమిషాలైంది.

ఇంతలో ఏదో కలకలం. ఇద్దరు సెక్యూరిటీ వాళ్ళు నా వైపు పరిగెత్తుకొని రావటం చూసాను.

సశేషం

Leave a Reply

Your email address will not be published.

x.com/palukublog

Don't Miss

After UNIV.

1974 June I stepped into real world after my scholastic

సరదా !!

1974-మార్చ్ నేను MA ఫైనల్ సంవత్సరం. అప్పటికి ఇంకా 21 నిండలేదు. క్లాసు