రెండో సంవత్సరం లో అడుగిడిన ఆ రోజుల్లో మా ప్రిన్సిపాల్ మేజర్ నదిముల్లా (ఆయనకు ముందు ప్రిన్సిపాల్ హబీబుల్లా). Ex Military.బాగా టెర్రర్. నేను NCC NSS ఎగ్గొట్టిన రోజులు.నాది పొరుగూరు కదా..కుదరదు.
రోజూ కాలేజి నుండి సాయంత్రం ఇంటికి ట్రైన్ లో వచ్చేవాడిని.రాజమండ్రి స్టేషన్ కు కు రాగానే చిల్లర లెక్క పెట్టి 80 పైసలు ఉంటే,చపాతీ ఆలు కూర 40పైసలు,మా పెద్ద చెల్లాయి కి Coats ఎంబ్రాయిడరీ దారం 40 పైసలు. ఎంత సంతోషమో తనకి ఆ చిన్ని వస్తువు తెచ్చి నందుకు.!
ఓ నెల తర్వాత కాలేజి నోటీసు బోర్డు లో తెలుగు వ్యాస రచన పోటీ.
నేను గారు కూడా బరిలోకి దుమికారు. ఓ 50 మంది హాజరు. రెండు గంటల వ్యాసం.” శాస్త్రీయ విజ్ఞానం” గురించి. అప్పుడే ఇచ్చారు టాపిక్.రెండు గంటలు కూర్చునే ఓపిక ఎక్కడ.. గంట లో వ్రాసి బయట పడ్డా..
రెండు రోజుల తర్వాత క్లాసులందర్ని సమావేశ పరిచి విజేతల ప్రకటన.నేను గారికి మొదటి బహుమతి.నా పేరు విని చాలా మంది నా వైపు తేరిపారా చూసారు. నేను గిల్లుకొన్నా. తెలుగు భాషకు కల్చరల్ కాణాచి అయిన రాజమండ్రీ లో నాకు ఫస్ట్ ప్రైజ్. విశ్వనాథ వారి దంతపు దువ్వెన పుస్తకం ఇచ్చారు.
ఈలోగా సినిమాలు చూసే జోరు పెరిగింది.హిందీ సినిమాలు అప్సర లో, ఇంగ్లీష్ సినిమాలు(జాంపేట లో ఉన్న మూడు హాళ్ళలో ” లక్ష్మి “అనుకొంటా ).
అన్నట్టు ఆ రోజుల్లో ” అప్సర హోటల్ ” కి వెళ్ళటం ఓ రేంజి. రెండు నెలల కో సారి వెళ్ళి ఇడ్లీ తిని పావలా వేసి జుక్ బాక్స్ లో Billy vaghun come sept వింటే ఎవరెస్ట్ ఎక్కినంత సంబరం.
ఒక సారి ఇద్దరు ఫ్రెండ్స్( భద్రరావు +రామారావు ) లతో శ్యామల టాకీస్ లో “పగ్ల కహిక” సినిమా కు వెళ్ళాం.ఫస్ట్ న్ లాస్ట్ టైం క్లాస్ ఎగ్గొట్టటం. నాతో వచ్చిన ఇరు మర్కటాలు,కిచ కిచా అని సుత్తి కామెంట్లు. ఇంటర్వల్ లో లైట్ లు వెలిగాయి.
వెనక నుండి ఎవరో తట్టారు.వెనక్కి చూసా..అమ్మ+నాన్న. కాలేజి లేదా? నేను నా ఫ్రెండ్స్ ఏదో చెప్పాం.
నెక్స్ట్ half లో కిక్కురు మంటే ఒట్టు.ఇంటికి వెళ్ళిన తర్వాత తీవ్రమైన తలంటు.
ఇలా జరుగుతుండగా,నేను ట్రైన్ మానేసి రోజూ మా ఇంటి నుండి 1.5 km నడిచి కడియం వంతెన దగ్గరికి వెళ్ళి రెండో నంబర్ బస్సు ఎక్కేవాడిని.అది జాంపెట లో దింపేది.అక్కడ నుండి నడక.
సత్య అనే దోస్తు మాతో బాటే బస్సు మేట్.నా క్లాస్ మేట్ కూడా. అతను వేమగిరి లో బాగా పలుకుబడి ఉన్న వారి అబ్బాయి. వాళ్ళ పాలేరు రోడ్డు మీద నుంచుని బస్సు ఆపిన తర్వాత మూడు నాల్గు నిముషాలకు లోపలినుండి హడావుడి గా వస్తాడు.చొక్కా బొత్తాలు రెండు పెట్టుకొని, పాలేరేమో పుస్తకాలు, వీడి చేతిలో కర్చీఫ్,పెన్ను,డబ్బులు గుప్పిట్లో,వచ్చి బస్ ఎక్కుతాడు. తీరిగ్గా బొత్తాలు పెట్టుకొని సెటిల్ అవుతాడు. జిగ్రీ దోస్త్.మంచి మనసు.డబ్బు అహంకారం లేదు.
వీడు వెనకాల త్రీ సీటర్ లో కూర్చుంటాడు. నేను అదే లైన్ లో సింగిల్ సీటర్ లో. అంటే కడియం starting point లో ఎక్కుతాము కదా. అలా రోజూఅక్కడ నుండి ఎక్కేవారి రేంజ్ వేరు. ఓసారి ఒరే సత్య నీ సీట్ దగ్గర ఒక అమ్మాయి నించుని ముందుకు కదలదు.ఆ అమ్మాయి ఐదుబళ్ళ మార్కెట్ దగ్గర బస్సు ఎక్కుతుంది అని చెప్పా!
(సశేషం)
