1974-మార్చ్
నేను MA ఫైనల్ సంవత్సరం. అప్పటికి ఇంకా 21 నిండలేదు. క్లాసు లో అందరికంటే పిన్న వయస్కుడిని.
పరీక్షలు తరుముకొస్తున్నాయి. మరల అందరం తలో దిక్కుకు పోతాము , అందరం కలిసి సినిమా కు వెళ్దాము అని డిసైడ్ అయ్యాం.
మాకు అప్పుడు రెండు ఎలెక్టీవ్ సబ్జెక్టు లు ఉండేవి. ఒకటి : నేషనల్ ప్లానింగ్ రెండు :రూరల్ డెవలప్మెంట్ . మొదటిది కొంచెం కష్టం . మా ఎలెక్టీవ్ అది. మేము 16 మందే ఉండే వాళ్ళం. అందులో 9 మంది అమ్మాయిలు.
ఏకగ్రీవంగా “యాదో కి బారాత్” కు వెళదాం అని డిసైడ్ చేసుకున్నాం.
ఆరోజు రానే వచ్చింది. అందరం సినిమా హాల్ దగ్గర కలిసాము. 16 టిక్కెట్లు కొన్నాం. లోపలకు ఎంట్రీ.
ముందు అమ్మాయిలందరు ఒకళ్ళ పక్కన ఒకరు కూర్చున్నారు. తర్వాత అబ్బాయిలు కూర్చోవాలి. నేను అందరి లో చిన్న వాడిని కాబట్టి నన్ను ముందుకు తోశారు. నేను వెళ్లి అమ్మాయి పక్కన కూర్చున్నా. తర్వాత నాపక్కపక్కనే మిగతా అబ్బాయిలు కూర్చున్నారు. ( ఇప్పుడు చదువుతున్న వారికి కొంచెం వింతగా ఉంటుంది .univ లో అమ్మాయి పక్కన అబ్బాయి కూర్చోవటం ఇలా ఉంటుందా అని. ఇది 50 ఏళ్ళ క్రితం జరిగిన సంఘటన ).
సినిమా మొదలయ్యింది. అందరం లీనమై పోయాం. ఇంతలో ఒక సీన్ లో ధర్మేంద్ర ఒక యాక్ట్రెస్ ను ( పేరు గుర్తు లేదు ) వెనక నుండి ఆమె చేయి పట్టుకొని వెనక్కి మెలి పెడతాడు. అప్పుడు ఆ అమ్మాయి పైట జారి పోతుంది. ఆ సీన్ రాగానే నేను “అసంకల్పితం ” గా “ఓహ్” అన్నాను. నా పక్కనున్న మరాఠీ క్లాస్మేట్ అమ్మాయి చిలిపిగా నవ్వుతూ నా చెవిలో ఎవరికీ వినపడకుండా ” క్యా హుఆఁ తుజే గౌస్ ” అని చెవిలో గుసగుస గా అడిగింది. ఏం చెప్పాలో తెలియక తిక మక పడి ” కుచ్ నహి ” అని చెప్పా. తాను మరల మెత్తగా నవ్వింది., మిగతా సినిమా అంతా కుర్చీలో శిలలా ఉండిపోయా..
సినిమా తర్వాత అమ్మయ్య అని బయట పడి ఊపిరి పీల్చుకొన్నా.
నా పక్కన కూర్చున్న అమ్మాయి అందరికి చెప్పిందేమో, ఇక చూస్కోండి..మర్నాడు క్లాసుల మద్య రీసెస్ లో ఇంకో నలుగురు వచ్చి సినిమాలో నీ కేమైంది అని తెగ ఆట పట్టించారు. నేను నవ్వుతూ సైలెన్స్ పాటించాను. ఇలా ఒక వారం నన్ను ఓ ఆట ఆడుకున్నారు.. తర్వాత వాళ్ళందరూ వచ్చి ..ఏమి అనుకోకు.. సరదా.. అని నన్ను క్యాంటీన్ కు తీసుకెళ్లి ఐస్ క్రీం ఇప్పించి truce డిక్లేర్ చేశారు.
ఈ రోజుల్లో ఉందొ లేదో తెలియదు కానీ, ఆ రోజుల్లో ఆటోగ్రాఫ్ బుక్ ఉండేది. అందరు ఏవేవో రాసేవారు.
నా చెవిలో గుస గుస లాడిన ఆ మరాఠీ అమ్మాయి
” Umr-E-Daraaz Mang Kar Laye The Chaar Din
Do Aarzoo Mein Kat Gaye Do Intezaar Mein”
అని రాసింది.
— ఆ రోజులు చదువు, సరదా, కబుర్లు కలబోసిన స్వప్న లోకం.- మనసులో పదిలం. ఎప్పటికీ ..
