“వస్తానన్నాడు”
బాల్కనీలోని ఫ్రెంచ్ విండో దగ్గర నిలబడి, చీకటి కమ్మిన ఆకాశంలోకి దృష్టి సారించింది ప్రియ. నిశ్శబ్దం… గాలి కూడా కదలని నిశ్చలత. ఆకాశం మేఘాలతో కప్పబడి, చంద్రుడు, చుక్కలు కనిపించటం లేదు. వర్షం
స్వదేశీ – ఆత్మనిర్భర్ లాంటి భావాలు దుర్వినియోగం కాకుండా ప్రజలు చేయాల్సిందేమిటి?
గత వ్యాసంలో(http://paluku.in/?p=1648) స్వదేశీ వస్తువులనే కొనాలని ప్రభుత్వం పిలుపివ్వటం ఎంత దివాళాకోరు ఆలోచనో, సామాన్య ప్రజలుగా మనకి స్వదేశీ ఎందుకు ఉపయోగకరం కాదో మాటాడుకున్నాం (నాణ్యత, ధర విషయంలో రాజీ పడాల్సివస్తుంది కాబట్టి).
స్వదేశీ నినాదం చెరువు మీద అలగటం లాంటిది
విదేశీ మార్కెట్లలో మనకి ఇబ్బందులు ఎదురైనప్పుడో లేక విదేశాలు మనని చులకన చేశారు అనుకున్నప్పుడో మనకి సర్రుమని వస్తుంది – ముందుగా కోపం, తరువాత స్వదేశీ నినాదం. స్వదేశీ వస్తువులు మాత్రమే కొనటం
వింజమూరి కధలు – 2 – నేల టిక్కెట్టు
“మోవ్… నీకు ఎన్నిసార్లు చెప్పాలి. నాకు సైడ్ క్రాఫ్ వద్దు, పైకి దువ్వు” అరిచాడు తిరుమల. పక్కకి దువ్వితే బావుంటావు రాజా.. నవ్వుతూ తల దువ్వింది అమ్మ. తిరుమల అప్పుడే ఆరో క్లాస్
మనసు తానై తానె నేనైంది నా పెంటి
సేను కాడ నేను సెమట గారుత వుంటేసెంగుతో తుడిసి నా అలుపు పోగొడతాదిసెలమ దడిసీ ఒల్లు సితసితామంటాంటెఉడుకు నీల్లతో తోమి శీరామ రక్సెడతాదిఅరిటాకు ఇస్తర్ల అన్నమింతా కలిపిముద్దుగా ఒక్కొక్క ముద్ద నోటికందిస్తాదిఅమ్మవోలె కొసరి
పెరుగన్నం, ఆవకాయముక్క
వారం రోజులు వారణాసిలో ఉండాలి అని శ్రీనివాసరావు, భాగ్యలక్ష్మి దంపతులు లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి ఎయిర్పోర్ట్లో రాత్రి తొమ్మిది గంటలకు దిగారు. ఎప్పుడో ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు అమలాపురంలో తమ ఇంటి నుండి
సరదా !!
1974-మార్చ్ నేను MA ఫైనల్ సంవత్సరం. అప్పటికి ఇంకా 21 నిండలేదు. క్లాసు లో అందరికంటే పిన్న వయస్కుడిని. పరీక్షలు తరుముకొస్తున్నాయి. మరల అందరం తలో దిక్కుకు పోతాము , అందరం కలిసి
అక్షరాల అల్కెమిస్ట్ – ఓ. హెన్రీ!
కొన్ని పేర్లు వింటే చాలు, మనసులో కథల సెలయేరు పొంగుకొస్తుంది. నా పాలిట అలాంటి పేరు “ఓ. హెన్రీ”. ప్రతి ఏటా, సెప్టెంబర్ 11 సమీపిస్తుందంటే, నా పుస్తకాల అరలో నిద్రపోతున్న ఆయన