దయ కావు మమ్ము శ్రీవినాయకా
గౌరీ ప్రియసుత శంకర మోదకషణ్ముఖ భ్రాతా వినాయకామూషిక వాహన జనగణ వందనగజముఖ రాయా వినాయకా శ్రీకర శుభకర త్రిజగోద్ధారకలోకపాలకా వినాయకాదుష్ట సంహారక దురిత నివారకవిశ్వరక్షకా వినాయకా ప్రథమ పూజితా ప్రాజ్ఞ వందితాబ్రహ్మాండ నాయక
అతివలు – కలువలు
కొలనంతా తామరలు. ఎర్రవి, తెల్లవి, దట్టంగా అల్లుకుని ఉన్నాయి. కెంపులు, పచ్చలు, రవ్వలు కలిపి చేసిన గుండ్రని పతకం భూదేవి మెడలో వేలాడుతున్నట్టు ఆ చెరువు ఎంత శోభగా ఉందో. అతడికి ఈ
చెలి
3
భాషాకుమారుడి స్వగతం
చేతులతో తన ముఖాన్ని మూసిన వెంటనే ఉన్నట్టుండి మాయమైపోయిందనీ, “బుయ్” అంటూ చేతులు తీసిన వెంటనే ఎలానో తిరిగి ఎదుటన ప్రత్యక్షమైందనీ అమ్మకేసి ఇంతింత చేసుకున్న లేతకళ్లతో చూస్తుండిపోయే ఆశ్చర్యానందాల పాలపాపాయిగా ఉన్నప్పుడే
పసుపుపచ్చ ‘పచ్చ’ ఎందుకయింది?
“ఆకుపచ్చ, పసుపుపచ్చ రెండూ వేర్వేరు రంగులు కదా మరి రెండిటినీ ‘పచ్చ’ అని ఎందుకు అంటాం?” అని ఓ పడుచుపిల్ల ప్రశ్న. “అవును కదా, ‘పచ్చ’ అనే మాటని మనం ఆకుపచ్చ రంగుకే
మీ జీవితంపై బాగా ప్రభావం చూపిన మూడు పుస్తకాల పేర్లేమిటి?
కాస్త వైవిధ్యముగా వివరించే ప్రయత్నం చేసానేమో అన్న భావనతో రాసిన పోస్ట్ అలా అనిపించకపోతే దయచేసి క్రియాశీలంగా ఫీడ్బ్యాక్ ఇవ్వమని మనవి
సంసారం
1970 శ్రావణంలో వర్షం పడుతుండగా ఒక చీకటి రాత్రి (కరెంటు పోయింది లెండి), పెట్రోమాక్స్ దీపాల వెలుగులో తడిచిన వీధి అరుగు మీద గొడుగులు పట్టుకు కూర్చున్న పెద్దల సమక్షంలో సునందా గోవిందరావుల